Ardennen (offensief) 2005

Vrijdag vroeg opgestaan. nog wat inkopen gedaan en mijn rugzak ingepakt.Rond half vier afgesproken met Ludo in Malden.
Eerst met de trein naar Nijmegen,daarna met de bus naar Malden.Op station Nijmegen eerst een cappuccino met een klef kaasbroodje gekocht. De bus is stampvol met scholieren of studenten, wat is trouwens het verschil ?

In Malden is het heerlijk weer , de telefoon van Ludo staat op voicemail, ik ga lekker in het zonnetje, op een bank mijn boek lezen.
Even later belt Ludo op, ook hij zit op een bankje in de zon op het plein bij de kerk, het is alleen niet hetzelfde bankje.
Ludo zit om de hoek bij het accordeon en harmonica museum. Na een drankje op het terras wordt het tijd om boodschappen te doen, met zijn negenen gaat er natuurlijk aardig wat doorheen.
Floor wordt opgesloten in de auto en met z'n drieën (Andre is ondertussen ook gearriveerd) kopen we de AH leeg, ook beroof ik de natuurwinkel van zijn laatste brood.
De auto wordt helemaal volgestouwd, de hoedenplank beland naast me op de achterbank en de bevrijde Floor mag nu aan de voeten van Andre liggen.

Binnendoor op weg naar Roermond waar Marianne op ons wacht bij het treinstation, hoe het kan weet ik niet maar ook haar bagage past in de auto ! Via Maastricht en Luik gaan we richting Sy waar de Tukhut op ons wacht. Onderweg hebben we telefonisch contact met Ellen die samen met Ernst en Frank ook niet erg opschieten.
Bij de Tukhut aangekomen worden we opgewacht door Jan, die zijn eerste biertje al weer op heeft in het aanpalende restaurant, die samen met Imke heeft gereisd.

In de Tukhut hebben we een grote kamer, vol met matrassen. We laden de auto leeg en de keuken vol met onze boodschappen.
Als iedereen gearriveerd is besluiten we in het restaurant te gaan eten. We schuiven wat tafels bij elkaar zodat we allemaal samen kunnen zitten. Leuk om iedereen weer te zien, ook al zijn we niet compleet.

 De plat du jour vind grote aftrek; entrecote met peper op zijn Frans. Erbij drinken we een Belgisch biertje, in mijn geval een Orval

Gelukkig weten we de code nog van het slot, anders moeten we de beheerders storen, dat doen we liever niet.
Op de slaapkamer blijkt dat ik mijn post toch eens goed moet lezen en dat liefst voor vertrek, dan had ik een dikke slaapzak meegenomen in plaats van een dunne lakenzak. 

's ochtends bij het ontbijt zoekt Frank een route uit, we gaan wandelen vandaag.Na de afwas is het nog steeds goed weer ,terwijl er toch voor het hele weekend slecht weer beloofd is.

Deze route wordt gelopen

Het is een  mooie wandeltocht,  licht glooiend  maar nooit sterk klimmend, met mooie uitzichten op het Ourthe dal. Halverwege, het is al middag rustpauze in een groot buiten, verbouwd tot zwembad en restaurant . Floor wordt aan een paaltje gebonden, zij mag niet op het terras op de binnenplaats.

Na de rustpauze gaan we afdalend, door een bos met beekbedding, af en toe is het behoorlijk glibberig.In Hamoir houden we rust op het pleintje met uitzicht op de rivier.

Het begint wat later een beetje te druppelen en we volgen de rivier langs de andere oever, als het harder begint te regenen zijn we net ter hoogte van restaurant de la Poste , hier wachten we tot het weer droog is.

In Sy bij de Tukhut is de rust verdwenen om nooit meer terug te keren.Er wordt morgen een rallysprint gehouden, met rallyauto's en een soort formuleauto's.

We genieten nog even van de wandeling na in het parkje voor de hut met een zak chips.

's avonds zeer uitgebreid gekookt, iedereen helpt mee met de voorbereiding en het koken van drie gerechten. Voor mij de nobele taak om gehaktballetjes te draaien, te bakken en te smoren in tjap tjoi saus.

Het eten smaakt voortreffelijk, het is echt genieten.
De gezellige dames van de hut wijzen ons er op dat er ook nog afgewassen moet worden, waren we toch helemaal vergeten!

Bij de koffie foto's van Ellen en Imke gekeken, ze zijn naar Argentinië en Chili op vakantie geweest, van Buenos Airas tot in vuurland.Ook mooi daar, net zoals op veel meer plaatsen.

Zondag

Goed geslapen, lekker zo'n deken een stuk warmer. Om half zeven wordt ik wakker er wordt een rallywagen gestart.
Omdat iedereen vandaag weer naar huis gaat, moet de hut aan kant gemaakt worden, met zachte dwang wordt iedereen aan het werk gezet door de beheerders. De keuken, woonruimte en de slaapkamers zien er weer spic en span uit. Een groep jongens die zich probeert te drukken , wordt te werk gesteld in de douches en toiletten.

Dan is het tijd om de overgebleven boodschappen te verdelen, er is toch nog redelijk wat over.
Vandaag een korte wandeling , eerst wurmen we ons een weg door her rallygeweld, aan de kant blijven is het devies.

Om de hoek ligt het kerkje waar we het racecircuit gaan verlaten.

In het bos, boven de weg keert de rust enigszins terug, tenminste als er geen rallymonster voorbij komt scheuren.
Het is een mooie afwisselende route, we komen twee keer langs het zelfde terras. Sterk als we zijn, gaan we pas op de terugweg op het terras zitten.
Vanaf het terras besluiten we terug te gaan naar de Tukhut. zodoende missen we de Burcht van Logne, vergane glorie.

Terug bij de auto's nemen we afscheid van elkaar en van Sy.

De rally is nog steeds aan de gang , tussen twee heats door, mogen wij met de volgepakte auto's over het circuit.
Na vijf uur reizen met auto en trein kom ik eindelijk thuis.

Een weekend om zo weer over te doen !