Pieterpad

Eindelijk in zo'n tien jaar is het me dan toch nog gelukt het uitlopen van die 480 km van Pieterburen  in het hoge noorden naar de Pietersberg in het uiterste zuiden.
Ik ben er natuurlijk niet fulltime mee bezig geweest , dan was ik er met ruim 130 meter per dag vanaf geweest, nee ik heb het gespreid.

Zo'n tien jaar geleden behoorlijk fanatiek, regelmatig een weekend met mooi weer uitgekozen en dan twee dagen wandelen en een hotelletje geboekt, lekker opgeschoten tot onder Nijmegen.

Daarna jaren niet gelopen, in ieder geval niet het Pieterpad.
Wel veel gewandeld onder andere twee keer de vierdaagse van Nijmegen en natuurlijk wandelvakanties in Italië; Cinqueterre en Toscane en Umbrie en natuurlijk laatst nog bergwandelen in Slovenië.

Stiekem heel af en toe het Pieterpad toch gelopen , ik was tot vorige week, begin Oktober 2004 gekomen tot Swolgen en omdat ik een week vrij gepland had besloot ik de laatste paar etappes maar eens in één week te lopen.

Dit keer een stuk primitiever dan de vorige etappes, niet wachten op mooi weer, geen overnachtingen in hotels met bad en tv, maar met de rugzak en tentje een hele week doorlopen.

Hierbij een verslag van deze laatste week van het Pieterpad.

De trein van zeven uur genomen tot Venlo , verder kon ook niet , de avond ervoor was een lege kolentrein ontspoord die het treinverkeer stremde.
De bus genomen naar Swolgen, daar bij de kerk begonnen met het eind van het Pieterpad althans het begin van het einde van het Pieterpad. Het was eerst de bedoeling om vanaf Venlo te lopen, maar dan mistte ik de etappe vanaf Swolgen en van José had ik gehoord dat het een mooie route was, langs beden vol afrikaantjes.

Komend vanaf de pinautomaat in Swolgen kwam ik de eerste Pieterpadlopers al tegen in de auto, dat kan de bedoeling toch niet zijn, het Pieterpad moet je lopen !!!!
Het weer is in het begin redelijk, bewolkt met af en toe een dun zonnetje , de jas kan zelfs uit.
Inderdaad passeer ik de velden vol afrikaantjes, het ziet er mooi uit, maar er is wel een nadeel, één afrikaantje ruikt al , maar zo'n heel veld stinkt gewoon.Ook staan er hier en daar nog was rozen en bloeien er dahlia's. 

Een stuk van de route gaat langs de Maas waar binnenvaartschepen varen.

Als ik Venlo nader begint het te regenen en net in de stad aangekomen begint het te plenzen, gelukkig zijn er voor de toeristen waar ik er één van ben , cafés met overdekte terrassen vol met grijze Duitsers afgeladen met plastic tassen.
Een heerlijke cappuccino gedronken met patat en een gehaktbal, wat een combinatie! Omdat het maar blijft regenen besluit ik om nog maar te blijven zitten en natte mensen te bekijken, ook drink ik een Radler een nepbiertje dat ik nog uit Slovenië ken (het is wel bier maar toch weer niet).
Die halve liter is genoeg om de moed bij elkaar te rapen en toch maar op zoek te gaan naar de camping, het is nu maar af en toe een bui waar ik nat van wordt.

Ik kom langs het spoor waar men nog steeds bezig is om met grote kranen de ravage van die ontspoorde trein te herstellen.

De camping ziet er troosteloos uit en niet alleen vanwege de regen, vanwege het slechte weerhoef ik van de eigenaar geen toeristenbelasting te betalen, in de stromende regen zet ik mijn tentje op, op het veldje staan nog een paar kleine tentjes maar er is geen mens te zien.
In de kantine krijg ik het eerste biertje gratis, de barkeeper heeft het over opgravingen van een oude stadsmuur uit de tijd van de Romeinen.Omdat het toch nog erg vroeg is ga ik Venlo is, het is ondertussen droog geworden, Venlo is een stad meteen oude kern, er zijn ook behoorlijk wat terrassen die allemaal leeg zijn, vanwege het geweldige weer. Ook is er een bioscoop waar de nieuwste film met Tom Cruise draait; Collateral,

gelukkig begint de film een uur later dus ruim de tijd voor een Dubbelbock in café central.
In de bioscoop begint het al goed, het doet me wat denken aan het oude Figi in Zeist, volgens mij ben ik in een blinden bioscoop terecht gekomen, er is namelijk wel geluid maar geen beeld, tijdens de film is er toch nog beeld, dat valt weer mee.
De film valt me trouwens tegen, weinig spanning en op het laatst moet ik vechten tegen de slaap, gelukkig een happy end.
Op de terugweg naar de camping is het toch weer gaan regenen, ik kom langs wat waarschijnlijk de tippelzone is.
Terug op de camping is het licht in de kantine al uit er rest me niets dan slapen, bij een buurtent branden een paar fakkels, bij andere tenten staan nu een paar fietsen. Het regent de hele nacht, heb ik het idee.

De volgende morgen is het droog, maar de tent is drijfnat, ik pak de binnentent apart in, dan blijft hij misschien wat droger.
Mijn jas is nog steeds nat, hij moet maar op mijn lijf drogen tijdens het lopen.
het eerste stuk gaat heuvelop, iets verder in een bocht zijn ze bezig met een grote pijpleiding, hier loop ik verkeerd, kom ik later achter>
Ik heb al een tijdje geen merktekens meer gezien, gelukkig heb ik de routes van de laatste etappes in mijn GPS zitten evenals de waypoints van de campings.

Bij een kapelletje pak ik de route weer op

, ik ben nu vlak bij Tegelen. Het lopen gaat niet echt van harte, komt misschien daar mijn natte tent, ik stop al vrij snel bij een picknick plaats om te ontbijten.
Het bospad volgt de grens met Duitsland, het ene moment ben je daar het volgende moment weer in Nederland.

Rond twaalf uur kom ik in café de Grens aan, door een muur van sigarenrook. Geen cappuccino dit keer, maar wel twee bakjes koffie, buiten lopen een hond en drie vrouwen/meisjes  langs mijn raam, het is maar hoe oud je je zelf voelt, ze hebben een nieuwe versie van het Pieterpad boekje bij zich met gekleurde routekaartjes, ik moet me behelpen met een boekje uit 1993.

Na een paar kilometer loop ik de drie achterop, bij een onduidelijkheid in de route raak ik met ze aan de praat en loop een stuk met ze op . Ze komen uit Venlo en zijn op zoek naar een geschikte picknickplaats, die is al snel gevonden , ik ben ook wel weer aan een rust toe.
Ik wil net aan mijn laatste bolletjes met komijnekaas beginnen, als de flessen sekt opengaan, er is blijkbaar op me gerekend want er zijn vier glazen van plastic. Ook zijn er sandwiches met zalm, ik berg mijn bolletjes maar op voor slechtere tijden.
De drie Lilian, Dyane en Bernie zijn vriendinnen die eens in de zoveel tijd wat actiefs doen, vandaag dus een stuk van het Pieterpad.
Als de sekt op is gaan we verder, het tempo is wat lager dan ik gewend ben maar ik pas me wel aan.

Het blijkt dat de route tegenwoordig iets is verlegd, of mijn boekje is verouderd. Na weer een tijd gelopen te hebben vinden de meiden het weer eens tijd voor een pauze, in een weiland worden de bordjes te voorschijn gehaald, hierop wordt de salade samengesteld uit sla, olijven,feta, pijnboompitten en olijfolie en weer is er een bordje voor mij over. Ook is er nog chiabatta met bruchettagroenten. Omdat de sekt op is moet er nu een fles rosé aan geloven, na afloop is er nog een kop koffie.
Na een paar honderd meter verder gelopen te hebben moet ik afscheid van de drie, ik moet toch eens voor me zelf gaan zorgen.
Bovendien is de kampeerboerderij rechtsaf en de auto van het drietal rechtdoor.
Ik moet nog wel de groeten doen aan de eigenares van de kampeerboerderij. 

Op de camping staan twee caravans, binnenin de boerderij is een ruimte met bankstel en tv.
De natte tent opgezet en kan nog even drogen, het is nog vroeg dus nog even naar het dorp Boukoul gelopen, daar is niets te doen er is alleen een frietkraam, maar na al die lekkernijen van vandaag wil ik mijn smaak niet verpesten.
Op de terugweg begint het weer te regenen en ik ga maar eens naar binnen om een reisverslag te schrijven. Binnen zijn buitenlanders bezig met het avondeten, het is hier in deze streek vergeven van de polen die hier hun geld  verdienen. Het bier is helaas op, dan maar een colaatje.
De volgende ochtend lekker gedoucht en de tent maar weer nat ingepakt. 
Op pad richting Roermond, ik moet een weg oversteken bij huisnummer 8 maar de huisnummers ter plaatse zijn veelhoger, een man die de hond uitlaat brengt uitkomst, binnenkort worden er 17 huizen gesloopt die daarom nu hoger genummerd zijn, er komt een vierbaansweg voorin de plaats, leve de vooruitgang !

In Roermond voor de verandering een cappuccino op een terras tegenover het treinstation.Daarna via een park met kunst de stad uit richting Sint Odiliënberg, wederom is  de route anders dan in het boekje, maar de merktekens zijn duidelijk te vinden.

Onderweg kom ik een man tegen die naast de vierdaagse ook Kennedy marsen heeft gelopen. Misschien ga ik dat ook nog eens doen, hoewel 80 kilometer wel een eind is op één dag.Onderweg kom ik een ruiter tegen die zijn loopse teef kwijt is, na een tijdje gelopen te hebben, kom ik de hond tegen in een woonwijk, een paar bewoners proberen hem te vangen.

In Peij (wie kent het niet), is een supermarkt, waar ik wat calorieën (bier) en fruit koop (vruchtenkwark en vruchtenyoghurt). Buiten op het pleintje staat een visboer, zodat ik ook aan mijn avondeten kom. 
Het is nu nog een paar kilometer naar de camping langs een stroompje, maar ik verrek van de spierpijn en kom nauwelijks vooruit.
Een bejaarde vrouw brengt me voor 5 euro, naar de camping, waar ook een paar caravans staan er zijn ook wat verbouwde schuren waar polen zitten. Waarschijnlijk zitten ze beter dan ik in mijn natte tent.

Deze dag gaat het wandelen niet echt meer van harte, ik sleep me van bankje naar picknickplaats, in Sittard besluit ik om de route in te korten, op deze manier gaat het niet.
Ik neem de trein naar Maastricht, na wederom een Cappuccino nu op het Onze Lieve Vrouwenplein loop ik naar het einde van het Pieterpad: de Pietersberg.

Daar wacht geen ontvangstcomité, maar slechts de rust en een uitzicht op België.(en even daarvoor op de lelijke afgravingen van de ENSI.

Bij Chalet Berglust  nog even genieten van het uitzicht op het oude Maastricht (niet te ver naar rechts kijken) en van een Grimbergen dubbel en een broodje tonijnsalade.

Daarna terug naar het treinstation.
Het einde is eindelijk bereikt.

De tent hangt te drogen en mijn schoenen zullen over een paar dagen ook wel droog zijn.Het meerdere dagen achter  elkaar wandelen is me goed bevallen. Volgend voorjaar maar een vervolg, marskramerspad, GR5, Santiago de Compostella ????