Zuiderzeepad 2005

Zondag 3 Juli (Deventer - Enkhuizen)

Na al een week vakantie gehad te hebben, moet het er van komen, de rugzak pakken en het Zuiderzee rond lopen.
Het weersvooruitzicht is niet geweldig er wordt morgen onweer en zware buien voorspeld.
Ik heb nog even getwijfeld om met de motor richting Italië te gaan maar daar is het 30+

Ruim een week geleden ben ik op de motor al rond geweest, er moesten weer 9 steppers het Zuiderzee rond. Om vier uur gestart en rond half tien weer terug in Kampen.

Ik heb een bivakzak gekocht en een lichter slaapmatje  gekocht, dat moet  bij elkaar zo'n twee kilo schelen. Mijn rugzak voelt behoorlijk zwaar aan, op de weegschaal ruim 12 kilo.Ik ga met de trein naar Enkhuizen de start van de Zuiderzeepad.
Eerst op zoek naar de camping, die net binnen de oude vestingmuren licht.
Er is geen beheerder aanwezig dus ik zoek zelf maar een plekje voor mijn bivakzak. Hij is behoorlijk veel kleiner dan mijn tentje en mijn rugzak past er niet in, die mag buitenslapen.

Het is echt terrasweer, zo'n 25 graden, ik slenter wat door de stad ,maak wat foto's en ga  op een terras zitten. Het terras hoort bij het Wapen van Urk, terwijl ik toch echt in Enkhuizen ben. Op het menu onder andere een broodje gerookte zalm, alhoewel geen Zuiderzeezalm, het glijd toch lekker naar binnen. Vis moet zwemmen en gelukkig is er Belgisch bier.

's avonds na een maaltijd op het terras van de brasserie bij het station gezeten aan tafel 101, met uitzicht op de charterhaven van de bruine vloot, loop ik nog even door het mooie stadje en beland op mijn laatste tussenstop met zicht op de Dromedaris en een trappist.

Op de camping aangekomen is het al praktisch donker, zo donker dat mijn bivakzak bijna wordt overreden door een brommer, gelukkig lig ik er nog niet in.

Maandag 4 juli (Enkhuizen - -Hoorn- Deventer)

Ik heb de afgelopen nacht nauwelijks en beroerd geslapen, claustrofobisch zo'n bivakzak, bovendien was het behoorlijk heet gecombineerd met veel muggen.
Ik ga al rond een uur of vijf lopen, de zon is net op en afgezien van een krantenjongen en wat vogels is het heerlijk rustig. Op de vestingdijk richting de Koepoort, vallen de eerste druppels al, ik loop de stad uit  richting Bovenkarspel, het begint steeds harder te regenen en recht voor me is het noodweer al losgebarsten.Ik moet vandaag over de IJselmeerdijk naar Hoorn.Aangezien een dijk normaal gesproken hoger dan het land ligt en er dit geval geen bomen op staan, waar de bliksem als alternatief in kan slaan, besluit ik laf als ik ben om te keren naar het relatief droge Enkhuizen.
Hier pak ik de allereerste trein van zes uur richting huis, zo eindigt mijn vakantie al na nog geen eens één dag.
Op de terugreis kan ik mijn ogen bijna niet openhouden door het gebrek aan nachtrust, toch lastig als je drie keer moet overstappen.
Om negen uur 's ochtends kruip ik lekker mijn bed in, om er twaalf uur later uitgerust weer uit te stappen.

Dinsdag 5 juli (Hoorn - Edam)

Gisteren toch de goede keuze gemaakt, gezien het onderstaande krantenbericht.

WINDHOOS BOVENKARSPEL
Een krachtige windhoos heeft maandagmiddag forse schade toegebracht aan tientallen daken van woningen in Bovenkarspel. Dakpannen en takken vlogen in het rond. En bomen werden ontworteld.

De windhoos trok rond één uur een spoor van vernieling in de Hertog Albrechtstraat. In tien minuten tijd ontstond een grote ravage. Dak- en vorstpannen lagen verspreid in de wijk.

Volgens bewoners trok de windhoos als een slurf in een rechte lijn door hun straat. Het ene huis was zwaar beschadigd, terwijl de aangrenzende woning nauwelijks schade had opgelopen. Voor zover bekend raakte niemand gewond. De boerderij van de familie Rijckenberg in Zuidermeer veranderde gisterochtend rond zessen in een rokende puinhoop nadat de bliksem was ingeslagen. Het treinverkeer tussen Obdam en Hoorn lag een uur stil omdat de brandslangen over de rails lagen.

De Friesebrug in Alkmaar was urenlang gestremd. Dat zorgde voor chaotische taferelen op de wegen van en naar het centrum.

In de rest van Noord-Holland bleef de schade door het noodweer vrijwel overal beperkt tot ondergelopen straten en kelders. Schiphol had last van vertragingen. Het binnenkomende vliegverkeer moest worden beperkt tot veertig in plaats van zeventig vliegtuigen per uur.

De meeste regen viel gisternacht in Zeeland. In Biervliet, bij Terneuzen, viel 81,4 millimeter water. Op de wegen in het westen van het land waren er langere files dan gebruikelijk. Rond 08.00 uur telde de ANWB 235 kilometer.

In de loop van de middag trok de zware regenval ook over de rest van het land. De pleziervaart op het IJsselmeer, de Waddenzee en de Noordzee had flink last van het noodweer. Verscheidene zeilboten sloegen door de hevige wind om. Reddingsboten moesten vaak uitrukken.

Bron: Noord-Hollands Dagblad

Vanochtend met de trein naar Hoorn, ik heb mijn bivakzak thuisgelaten en verruild voor mijn tentje, ook heb ik mijn kookspullen thuisgelaten, ik moet wat op gewicht besparen.
In Hoorn schijnt de zon, maar  ik koop voor de zekerheid een paraplu.

Het weer blijft goed er zijn mooie Hollandse luchten en de zon laat zich geregeld zien.Inmiddels weet ik nu ook wat een grasdijk is, je loopt boven op een dijk van gras, brandnetels en distels en bovendien zijn er overal veel schapen en hun keutels. De meeste schapen stuiven weg als je er aankomt, hoewel sommige van hen onverstoorbaar blijven liggen in het hoge gras, één houd zich zelfs voor dood ?

In het enige cafeetje onderweg in Warder neem ik een glaasje spa voor de dorst en een biertje voor het lekkere.Het is nog zes kilometer lopen naar de badcamping in Edam. Hoorn is nu nog steeds te zin, terwijl ik er toch een dag wandelen op heb zitten.Met een heerlijke douche spoel ik het zweet van me af, daarna de stad in, de enige horeca van betekenis staat op de Keizersgracht bij de Dam; het Damhotel!
Helaas de zon staat aan de verkeerde kant van het hotel, ik zit in de schaduw. Een Tripel uit Affligem gevolgd door een tomatensoep en pasta met gamba's maar zonder kip, maken het gebrek aan zon goed. Rond een uur of zeven is de bediening het blijkbaar zat, de stoelen en tafels worden op slot gezet met grote kabelsloten.
Dat weerhoud de mensen er niet van om toch op het terras te gaan zitten, ook al blijven de sloten aanwezig.
Terwijl ik op het terras van mijn cappuccino zit te genieten komt er een stadsomroeper  mededelen dat er morgen om elf uur kaasmarkt is bij de waag. Helaas moet ik morgenvroeg weer verder.Ik geniet nog even van de ondergaande zon aan de rand van Edam,

Woensdag 6 juli Edam - Monnickendam

Rond een uur of negen opgepakt, via de grasdijk ; die in dit geval geasfalteerd is naar Volendam.
Daar arriveer ik rond een uur of tien, tegelijk met de eerst bussen toeristen. Na inkopen gedaan te hebben met de boot naar Marken.Er is weinig zicht op het water en behoorlijk bewolkt. Op Marken is het tijd voor een ontbijtje Cappuccino met appeltaart, het terras is nog leeg, de toeristen gaan eerst de haven met kijkhuisjes  bekijken.Daarna via de kerkebuurt over de dijk naar het Paard van Marken.

Er passeren daar veel driemasters vol onder zeil.Vanaf de vuurtoren loop ik terug richting boot, ondertussen begint het behoorlijk te plenzen. Ik kijk richting Volendam en Monnickendam en zie daar één grote zwarte wolk hangen,dat wordt uren door de regen lopen.

Alhoewel Marken een eiland is , kun je er toch via een vaste oeververbinding met de bus ervan af.Er is zelfs een bus naar Monnickendam , sterk als ik ben maak ik gebruik van deze mogelijkheid.
Dit jaar bestaat Monnickendam 650 jaar als stad en het hele stadje is bezig om de stad er 650 jaar ouder uit te laten zien.
Overal worden banieren over de straat opgehangen, winkels en horeca worden met veel houten planken, jute en riet verbouwd.Helaas begint de feestweek vrijdag pas. 

Een lekkere tonijnsalade gegeten bij de waag en daarna een camping gezocht er is er een vlak bij de jachthaven. Het is een natuurcamping (geen naturisten) en dat kost weer extra geld voor een lidmaatschap van die vereniging. De volgende camping is zeker nog een uur lopen ergens in niemandsland en geen alternatief.

Terug de stad in naar het enige terras bij de waag, het is niet anders. Geen Grimbergen dit keer maar Westmalle.
Ik sla morgen  Amsterdam maar over en ga verder in Naarden, er wordt slecht weer voorspeld, vanaf zondag wordt het beter, helaas is het pas woensdag.

Donderdag 8 Juli Monnickendam - Amsterdam

Vanochtend om negen uur vertokken, na een kort praatje met de buren op de camping; allemaal fietsers dus een ander soort mensen.
Via de dijk richting Amsterdam, even opletten dat ik de dijk naar Marken niet pak! Dan de eerste tegenslag van die dag, het eerste café op de route in Uitdam is gesloten, leeg en te koop. gelukkig heb ik nog wat volendamse krentenbollen bij me en wat water.
Dan via een oud kerkpad, over en langs slootjes en vlak langs het schrikdraad naar Holysloot, de kikkers die ik nauwelijks zie plonsen luidruchtig in de slootjes. Door het hoge natte gras worden mijn schoenen en sokken behoorlijk nat.

Daarna naar Durgerdam waar ik me meer van had voorgesteld, zo veel pastelkleurige huisjes zijn er niet, of het grootste gedeelte staat nog in de witte grondverf.
Wel kan ik gezeten onder een parasol schuilen voor de zon en ook nog een uitsmijter naar binnen werken.Ondanks het weerbericht wat veel regen voorspeld blijft het de hele dag stralend weer.

Ik snij de route af via de schellingwouden brug, rond een uur of drie kom ik aan op de camping in zeeburg. Eindelijk eens een camping die goed bezet is, ik sta op het trekkersveld met een paar honderd jongeren uit alle windstreken, veel Duitsers, Engelsen maar ook Italianen.Eerst even bruinbakken op het grasveld en dan de Amsterdam in. 

Erg ver kom ik niet, een van de eerste gebouwen die ik tegenkom is Brouwerij het IJ, het terras zit jammer genoeg vol , dan maar naar binnen.
Met uitzicht op de bierketels, probeer ik het hele assortiment, althans van het bier op de tap; zoals er zijn plszen, columbus,zatte en natuurlijk scharrelijwit.

Na de pinda's vertrek ik richting centrum, via het red light district en de nieuwmarkt naar de damstraat.
Daar eet ik een tomatensalade en een dubbelgevouwen pizza, daarna terug naar de brouwerij, ik wil nog een T-shirt aanschaffen. Mijn blaas staat onderhand op springen en ik duik een café binnen en blijk de enige klant te zijn.De tv's in het café staan aan, er zijn vandaag aanslagen geweest in de Londense metro en in een dubbeldekker er is een groot aantal doden. Eigenlijk zou ik niet meer op vakantie moeten gaan 11 september 2001 was ik ook al op vakantie, toen in Toscane.
In het café treedt vanavond een jazzband op, om een uur of half tien komen de eerste leden binnen en de apparatuur wordt opgesteld. Waarschijnlijk omdat ik de enige klant ben, wordt er nog geen aanstalten gemaakt om met spelen te beginnen.Het wordt me toch te laat en ga bij de brouwerij langs, die helaas gesloten is. Op de camping zitten de jongelui gezellig voor de tent te drinken en te blowen.Op de radio alleen maar nieuws over de aanslagen op de metro, tot nu toe zijn er 37 doden en 700 gewonden waarvan er 50 slecht aan toe zijn. Morgen wacht de wandeling naar Almere.

Vrijdag 8 juli Zeeburg - Almere

Om negen uur kan er uitgecheckt worden, even later loop ik van de camping af gelijk de verkeerde weg in, een doodlopende weg.
Het begint ook nog eens te regenen eerst zachtjes, daarna behoorlijk hard, regenjas aan. Ik loop langs het IJ, op de andere oever is en wordt IJburg uit de grond gestampt, dat hadden ze beter niet kunnen doen. Ik loop zelf nu op een gifbelt, afgedekt door slechts 80 cm aarde, een prettig gevoel. De enige aanwezige mensen in het gifpark, schuilen in hun auto. Even verderop wordt ik op een smal paadje, de berm ingedrongen door een zwarte Ferrari. Ik loop naar Muiden via een grasdijk , met kniehoog zeiknat gras, binnen de kortste keren zijn mijn schoenen en sokken doorweekt.Ik loop te soppen in mijn schoenen. In  Muiden ga ik bij Ome Ko wat drinken eten, het is  binnen een stuk rustiger dan de laatste keer dat ik hier was, jaren geleden. Toen was de zaak stampvol en werd er op het biljart gedanst.
Gelukkig is het droog geworden, de terrassen worden al weer opgesteld, maar ik moet weer verder.

Ik laat de grasdijk voor wat hij is en volg de normale dijkweg, dat loopt toch een stuk lekkerder.Na Muiderberg via de brug Flevoland in op zoek naar de camping. Die is natuurlijk aan het eind van het strand, nog zo'n twee kilometer lopen. Het is de duurste camping tot nu toe, met een shovel sanitair.Ik sta er alleen op een veldje en droog mijn tent in het zonnetje, voordat ik  de binnentent erin hang.
Terwijl ik op het terras in de jachthaven zit belt Marco me, hij zal rond een uur of negen samen met Wanda arriveren. We zullen de komende twee dagen samen wandelen tot Spakenburg.
Nadat hun tent is opgezet en Marco nog een oude bekende tegenkomt, is er nog tijd voor precies één biertje.

Zaterdag 9 juli Almere - Blaricum

Na het inpakken op weg naar Naarden Vesting , de route is redelijk wazig. Naarden Vesting is een leuk, overzichtelijk plaatsje, je bent er zo rond en er is keuze uit maar liefst twee terrasjes. Vandaag is er markt, ik koop wat krentenbollen bij een marktkraam die het Stoepje heet.Je kunt aan de auto's zien dat hier de gegoede burgerij woont, een simpele Kadett kom je hier niet tegen.Wel is er er een bus bejaarden losgelaten en zwerven er ergens Tsjechen rond, zoals ik al voorspeld had.

Daarna met veel hindernissen, lees de tekst in het boekje nou eens goed Hans!!!!, via de hei compleet met runderen en theehuis naar de camping in Blaricum. Nadat de tenten gedroogd zijn en opgezet wordt het tijd voor een verantwoorde warme maaltijd. Geen saté of uitsmijter dit keer maar een heuse schnitzel.

Zondag 10 juli Blaricum - Spakenburg

Vandaag met z'n drieën richting Spakenburg.In Blaricum dwalen we zeker een half uur , de route is volkomen onduidelijk, slecht beschreven en gemerkt. Via de Gooijersgracht komen we terecht in Eemnes, waar helaas nog niets open is. We rusten even uit op het terras van een café, dat pas om half drie open gaat. Langs de weg worden loopt een lam te blaten iets verderop worden schapen uitgezet, bij elkaar gehouden door een hond en tijdelijk hekwerk. 

We hebben mazzel, omdat het zondag is , vaart het pontje richting Spakenburg niet en mogen we omlopen via Eembrugge, waar behalve de aangekondigde brug ook een terras is bij de jachthaven, waar we na enig aandringen te drinken kunnen krijgen.
Verder lopend langs de Eem  komen we langs een voor mij onbekende vorm van bermtoerisme, je verlaat de haven, vaart vijf minuten, legt je bootje langs de kant, zet al je tafeltjes en stoelen overboord en gaat lekker in het gras zitten.
In Spakenburg is Monique nog niet aanwezig, we wachten op het leugenbankje en spoelen ons af onder de fonteintjes. 

Dan blijkt de concurrent van Piet open te zijn en dat op zondag ! Ook hebben ze een uitgebreide bierkaart. 
Bij de Pieterman eten we op het terras een heerlijke salade met garnalen en daarna roodbaarsfilet.

Na een week wandelen, besluit ik om tegelijk met Marco en Wanda terug te gaan naar huis.
Ik vraag me af of ik de rest van het Zuiderzeepad ooit uit zal lopen. Het mooie van de route zijn de vooral oude Zuiderzeestadjes, maar  de tussenliggende natuur gaat me zeer snel vervelen. Ook moet ik de volgende wandelvakantie het gewicht van mijn rugzak eens in de gaten houden achttien kilo is echt te zwaar!